Video

Error message

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in _menu_load_objects() (line 579 of /var/www/drupal-7.x/includes/menu.inc).

Πως ο πατριαρχικός ρεβανσισμός της “Μητσοτάκης Α.Ε.” μετέτρεψε την όμορφη ευχή της συνεπιμέλειας σε κρατική επιβολή του μισογυνισμού

Published by Anonymous (not verified) on Fri, 21/05/2021 - 4:35pm in

Tags 

Video

Έχουν περάσει 16 χρόνια και από τότε που είδα τη διαφορά που μπορεί να κάνει η συνεπιμέλεια – το πως μπορεί, μέσα στη στενοχώρια ενός χωρισμού, να αμβλύνει τον πόνο, να στηρίξει τα παιδιά, να βοηθήσει τους γονείς να τα στηρίξουν.

Την ίδια περίοδο που είχα χάσει την κόρη μου, γνώρισα ένα ζευγάρι που κι αυτοί μόλις είχαν χωρίσει – δύο σπίτια, κοντά, μια βδομάδα στο σπίτι του κάθε γονιού, συνεργασία, συνεπιμέλεια… Τους ζήλεψα αφάνταστα…

Η σύγκριση μ’ εκείνο που βίωνα ήταν συντριπτική.

Μόλις είχα συμφιλιωθεί με την ιδέα που συνθλίβει τόσους πατεράδες – την ιδέα ότι θα πρέπει να μάθω να ζω χωρίς την κόρη μου.

Αν και η δική μου περίπτωση ήταν ακραία – Αυστραλία – δεν έχω αμφιβολία ότι χιλιάδες από εσάς τους πατεράδες που μας βλέπετε τώρα, έχετε ζήσει την ίδια απόγνωση, κι ας είναι το παιδί σας πιο κοντά απ’ το δικό μου.

Από αυτό το βήμα, κοιτώ στα μάτια στους πατεράδες που έπρεπε κι εσείς να πιείτε το δηλητήριο της συμφιλίωσης μ’ αυτή την απάνθρωπη ιδέα. Και σας λέω, του λέω:

Ναι, ξέρω, έχω νιώσει κι εγώ,

  • τον πόνο του να είσαι στο αυτοκίνητο έξω από το σπίτι και να μην έχεις το δικαίωμα να μπεις μέσα να δεις την κόρη σου, τον γιο σου

  • τον θυμό που φουντώνει μέσα σου με την σκέψη ότι χρησιμοποιεί το παιδί για να σε εκδικηθεί, ανεξάρτητα αν το κάνει συνειδητά ή ασυνείδητα

  • την αδικία του να σου λένε πως το συμφέρον του παιδιού είναι να μην ζει μαζί σου

  • την στενοχώρια να πρέπει να υποχωρείς συστηματικά σε πράγματα ουσίας για να μην πιαστεί το παιδί, άλλη μια φορά, σε διασταυρώμενα πυρά.

  • την ανημποριά να μάθεις στην κόρη σου, στο γιο σου, πράγματα που δεν έχεις καιρό να τους τα μάθεις τα ΣΚ ή τις διακοπές

  • την αίσθηση ότι μεγάλες αποφάσεις για το μέλλον του παιδιού σου παίρνονται χωρίς εσένα

Θυμάμαι την ασφυξία που προκαλούσε η σκέψη ότι, αν πήγαινα στο δικαστήριο και ζητούσα συνεπιμέλεια, θα έχανα.

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας: Αν μπορούσα να πατήσω ένα κουμπί και να ζει μαζί μου η Ξένια, ή έστω τον μισό χρόνο, άντε το 1/3, θα το πάταγα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Όμως, άλλο τι θα ήθελα ως άτομο κι άλλο τι θέλω να μπορεί, ή να μην μπορεί, να κάνει το κράτος στο όνομά μου.

Θυμάμαι συζήτηση με αμερικανό υπέρμαχο της θανατικής ποινής, τότε που ζούσαμε στο Τέξας – την πολιτεία-πρωταθλήτρια στις εκτελέσεις. Με είχε ρωτήσει:

«Αν κάποιος βίαζε και σκότωνε την κόρη σου, την γυναίκα σου, ή και τις δύο, δεν θα τον σκότωνες;» Χωρίς να το σκεφτώ, του απάντησα:

Θα ήθελα να τον πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια.

Αλλά δεν θα ήθελα να ζω σε οργανωμένη κοινωνία που μου το επιτρέπει.

Ή σε οργανωμένη κοινωνία που τον δολοφονεί εκ μέρους μου.

Το ίδιο ισχύει και με την συνεπιμέλεια. Ναι, την ήθελα. Διακαώς. Αλλά, αν δεν ήταν δυνατόν να συμφωνηθεί, συναινετικά, όχι, δεν θα ήθελα την οργανωμένη κοινωνία να την επιβάλει για πάρτη μου. Ποτέ δεν θα ήθελα ένα κράτος να νομοθετεί αυτά που εγώ θα ήθελα να γίνουν πάνω στον θυμό και μέσα στην απελπισία μου.

Άλλο μια ευχή κι άλλο η επιβολή της μέσω της βίας, ιδιωτικής ή κρατικής.

Τα πιο όμορφα πράγματα, όταν επιβάλλονται, μεταμορφώνονται σε τερατουργήματα.

Πάρτε την αγάπη. Τον έρωτα. Όταν έρθει αβίαστα είναι το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο. Όταν όμως επιβάλλεται δια της βίας, γίνεται βιασμός.

Έτσι κι η επιμέλεια των παιδιών μετά από χωρισμό:

  • Αν προκύψει συναινετικά, είναι μια όαση στην δυστυχία του χωρισμού.

  • Αν όμως την συνεπιμέλεια την επιβάλει το κράτος, μετατρέπεται σε τραγέλαφο, σε σχήμα οξύμωρο, με θύμα το παιδί.

Το ξαναλέω: Ήθελα διακαώς την συνεπιμέλεια. Όμως, ταυτόχρονα, καταλάβαινα – με πόνο ίσως και με οργή – ότι σωστά δεν είχα δικαιώματα ως μπαμπάς. Ότι μόνο η κόρη μου έχει δικαιώματα.

Συνεπιμέλεια = Συνεργασία. Κι η συνεργασία δεν επιβάλλεται από κανέναν νόμο.

Ευχής έργο το παιδί να έχει δύο ισότιμα σπίτια. Να περνά την μια εβδομάδα στο ένα την άλλη στο άλλο, και όταν μεγαλώσει κάπως να επιλέγει μόνο του τις εβδομάδες και την κατανομή του χρόνου του σε κάθε σπίτι.

Ναι, αλλά αυτό προϋποθέτει πράγματα που κανένας δικαστής δεν μπορεί ούτε να επιβάλει ούτε να εποπτεύσει:

  • Σπίτια που να είναι κοντά ώστε το παιδί να μην αλλάζει σχολείο κάθε εβδομάδα

  • Οικονομική δυνατότητα των γονιών να έχουν ο κάθε ένας ένα αντίστοιχο δωμάτιο για το παιδί

  • Συνθήκες ζωής και δουλειάς και των δύο γονιών για να μπορούν…

Αλλά ακόμα κι αυτές οι προϋποθέσεις να υπάρχουν, απαιτούνται μια σειρά από άλλα πράγματα, κυρίως καλή συνεργασία γονιών-παιδιού, ώστε να λειτουργεί το συστηματικό πήγαινε-έλα.

Θέλω να έρθω σε έναν άλλο φόβο ημών των πατεράδων: Τον φόβο αυτού που κατονομάζεται στο νομοσχέδιό σας ως τον φόβο της αποξένωσης του χωρισμένου πατέρα από το παιδί.

Ναι, είχα τον είχα κι αυτόν τον φόβο, δεν το κρύβω.

Απεδείχθη, όπως συμβαίνει πάντα, ανόητος φόβος. Τα παιδιά δεν αποξενώνονται από γονείς που τα αγαπάνε, ανεξάρτητα από το πόσο συχνά τους βλέπουν.

Προχτές η Ξένια έγινε 17. Έχουμε μάθει να ζούμε την απόσταση. Με Skype της έλεγα παραμύθια, και στην οθόνη την έβλεπα να αποκοιμάται, πολύ πριν εσείς μάθετε για το Skype. Πασχίζαμε να βρισκόμαστε 3 ή 4 φορές το χρόνο, με ότι αυτό συνεπάγεται σε κούραση, έξοδα, αποσταθεροποίηση. Μέχρι να βρεθούμε μετράγαμε τις μέρες κι όταν βρισκόμασταν το κοντέρ μηδενιζόταν κι αρχίζαμε πάλι να μετράμε πόσες μέρες έμεναν μέχρι τον αποχωρισμό. Δεν σας κρύβω ότι η πανδημία ήταν ένα ακόμα απαίσιο πλήγμα – για πρώτη φορά πέρασε πάνω από χρόνος που δεν ειδωθήκαμε, κι ούτε ξέρουμε πότε θα ξαναβρεθούμε καθώς η Αυστραλία μάλλον δεν θα ανοίξει τα σύνορά της πριν τα μέσα του 22.

 Παρόλα αυτά ίσως να είμαστε πιο κοντά απ’ ότι θα ήμασταν αν ζούσαμε μαζί.

Με απώλειες βέβαια. Με εκείνο το «Άλλη μια μέρα χωρίς εσένα» στο επίκεντρο σχεδόν κάθε μέρα τόσα χρόνια.

Αλλά άλλο όμως αυτό κι άλλο ο φόβος, άλλο η ψευτο-θεωρία, της αποξένωσης.

Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης:

Όταν δεν υπάρχει η συναινετική οδός προς την συνεπιμέλεια απαιτούνται οικογενειακά δικαστήρια, με εξειδικευμένους δικαστικούς, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, κλπ, και μετεγκατάστασή τους σε υποδομές εκτός των συμβατικών δικαστηρίων, με μοναδικό και απόλυτο κριτήριο την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών.

Αντί για αυτά τα ακριβά, εξοπλισμένα, οικογενειακά δικαστήρια, εσείς αλλάζετε τον νόμο: To Οικογενειακό Δίκαιο του 1983 που παραμένει παράδειγμα προς μίμηση, μνημείο προοδευτικής νομοθετικής παρέμβασης και ορθού λόγου.

Σε αυτό το σημείο θέλω, από το βήμα της Βουλής, να αποτίσω τιμή στις γυναικείες οργανώσεις που την δεκαετία του 1970, την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, την Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών, την Ένωση Γυναικών Ελλάδας – με ιδιαίτερη μνεία στην Μαργαρίτα Παπανδρέου, η συνεισφορά της οποίας υποτιμάται τόσο άδικα – και, βέβαια, τις αυτόνομες κινήσεις γυναικών. Σε αυτό το φεμινιστικό κίνημα, και στους φωτισμένους νομικούς όπως ο Μαγκάκης, η Μαραγκοπούλου, ο Κασιμάτης, ο Μάνεσης, οφείλεται το Οικογενειακό Δίκαιο του 1983.  Ένα Οικογενειακό Δίκαιο-κόσμημα που η ίδια ΝΔ είχε τότε καταψηφίσει, καθώς διαχρονικά δεν μπορείτε να αποποιηθείτε τον σκοταδισμό. Λυσσαλέα εναντιωθήκατε τότε στη προοδευτικό

Δεν υπάρχουν προβλήματα; Προφανώς και υπάρχουν. Άπειρα. Όχι όμως με τον νόμο. Με την δικαστηριακή πρακτική, με τη εφαρμογή του.

Αλλά εσείς ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ να μην αντιμετωπίσετε αυτά τα υπάρχοντα άπειρα προβλήματα. Αντίθετα, επιλέγετε να δημιουργήσετε νέα με αυτό το αισχρό νομοσχέδιο που συνειδητά μετατρέπει μια ΕΥΧΗ σε ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ.

Σε αυτό θυμίζετε τους εξτρεμιστές αμερικανούς πολέμιους των αμβλώσεων. Αυτό το Μέγα Παράδοξο: Οι ίδιοι άνθρωποι που υπερθεματίζουν για το δικαίωμα του εμβρύου στη ζωή (ακόμα κι όταν είναι αποτέλεσμα βιασμού) αντιστέκονται σε όλα εκείνα που μπορεί να κάνουν καλύτερη την ζωή των μη προνομιούχων παιδιών – δωρεάν παιδεία, πρόνοια, ανθρώπινοι κατώτατοι μισθοί όταν μεγαλώσουν και πρέπει να εργαστούν.

Έτσι και μ’ εσάς. Με το δικό σας  παράδοξο της υποχρεωτική συνεπιμέλειας: Οι ίδιοι που υπερθεματίζετε για την συνεπιμέλεια δεν ενδιαφέρεστε για την δημιουργία και στελέχωση των οικογενειακών δικαστηρίων που μεγιστοποιούν τις πιθανότητες ουσιαστικής συνεπιμέλειας.

Επιστρέφω στους χωρισμένους μπαμπάδες, να σας πω και τούτο: Ο πόνος μας ως χωρισμένοι μπαμπάδες είναι αβάσταχτος.

Κακά τα ψέματα όμως: Πληρώνουμε κι εμείς οι αρσενικοί το αντίτιμο του να ζούμε σε βαθιά σεξιστική, πατριαρχική κοινωνία.

Να γιατί, κάτι που οι περισσότεροι άνδρες αρνούμαστε να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας, ο φεμινισμός δεν αφορά μόνο τις γυναίκες και την χειραφέτησή τους – αφορά και την δική μας χειραφέτηση από συστήματα εξουσίας που επειδή είναι πατριαρχικά έχει κι εμάς τους άνδρες, και ιδίως τους πιο ευαίσθητους άνδρες, ως θύματά της.

Η λύση συνεπώς δεν είναι να συνταχθούμε με το νέο αντιφεμινισμό που εκφράζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το νομοσχέδιό της σήμερα.

Η λύση είναι να υποστηρίξουμε την πολιτεία να υποστηρίξει τη εξεύρεση συναινετικών λύσεων κι όχι να εφαρμόσει τον ρεβανσισμό της πατριαρχίας – που, όπως έχουμε δει, όπως στηλίτευσε η κα Γιαννάκου, έχει επιστρατεύσει βαθιά ολιγαρχικά πορτοφόλια για την προώθηση του νομοσχέδιου του κ. Τσιάρα.

Η λύση, ναι, είναι ο Νέος Φεμινισμός που διέπει το ΜέΡΑ25 κι ο οποίος συνεχίζει στα βήματα του πρότερου φεμινιστικού κύματος που γέννησε το Οικογενειακό Δίκαιο του 1983 – ένας Νέος Φεμινισμός που θα ενισχυθεί μέσα από τον κοινό αγώνα εναντίον του σημερινού Νομοσχέδιου.

Κλείνοντας, δεν θα έπρεπε να χρειαστεί να θυμίσω ότι οι νόμοι δεν γράφονται για τους καλούς καγαθούς που θα πράξουν το σωστό χωρίς τον φόβο των δικαστηρίων. Έτσι και το οικογενειακό δίκαιο: Δεν γράφεται για τα χωρισμένα ζευγάρια που μπορούν να συνεννοηθούν. Γράφεται για εκείνα που δεν μπορούν.

  • Η συνεπιμέλεια απαιτεί αγαστή συνεργασία και συνεννόηση.

  • Ούτε η συνεργασία ούτε η συνεννόηση επιβάλλονται από νομοθέτες και δικαστήρια.

  • Καλλιεργούνται με την βοήθεια δημόσιων θεσμών που εσείς δεν θέλετε να ιδρύσετε.

Στην πρώτη παράγραφο της Άννα Καρένινα ο Τόλστοϊ, όπως όλοι γνωρίζουμε, έγραψε: «Οι ευτυχισμένες οικογένειες λίγο-πολύ μοιάζουν. Οι δυστυχισμένες οικογένειες δυστυχούν η κάθε μία με διαφορετικό τρόπο.»

Έτσι και τα χωρισμένα ζευγάρια που αποτυγχάνουν να συνεργάζονται. Δημιουργούν, το κάθ’ ένα, διαφορετικές μορφές δυστυχίας για τα παιδιά τους – τις οποίες η πολιτεία έχει υποχρέωση να τις αντιμετωπίζει την κάθε μία διαφορετικά, χωρίς καλούπια, χωρίς να επιβάλλονται στους δικαστές ad hoc περιορισμοί.

Το νομοσχέδιό σας έρχεται να βαθύνει την δυστυχία των δυστυχισμένων ζευγαριών, και βέβαια των παιδιών τους, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί ο ρεβανσισμός της παράταξής σας εναντίον του εμβληματικού Οικογενειακού Δικαίου του 1983, το οποίο πολεμήσατε λυσσασμένα τότε.

Κύριε υπουργέ, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης,

Σήμερα γράφετε άλλη μια μαύρη σελίδα στα απομνημονεύματα της μαύρης κι άραχνης παράταξής σας – χωρίς να νοιάζεστε καν ότι το κόστος του ρεβανσισμού και της μισογυνικής αφροσύνής σας θα το πληρώσουν αθώες ψυχές παιδιών.

Καληνύχτα σας!

The post Πως ο πατριαρχικός ρεβανσισμός της “Μητσοτάκης Α.Ε.” μετέτρεψε την όμορφη ευχή της συνεπιμέλειας σε κρατική επιβολή του μισογυνισμού appeared first on Yanis Varoufakis.

The Secret Tax Loophole Making the Rich Even RicherHow do we...

Published by Anonymous (not verified) on Tue, 18/05/2021 - 7:53am in

Tags 

Taxes, Video

The Secret Tax Loophole Making the Rich Even Richer

How do we prevent America from becoming an aristocracy, while also funding the programs that Americans desperately need? 

One way is to get rid of a tax loophole you’ve probably never heard of. It’s known as the “stepped-up basis" rule.

Here’s how the stepped-up-basis loophole now works. Take a man named Jeff. At his death, Jeff owns $30 million-worth of stocks he originally bought for a total of $10 million. Under existing law, neither Jeff nor his heirs would owe federal tax on the $20 million of gains because they’re automatically “stepped up” to their value when he dies — $30 million. 

Under Biden’s proposal, Jeff’s $20 million of gains would be taxed. And don’t worry: Biden’s proposal doesn’t touch tax-favored retirement accounts, such as 401-Ks, and it only applies to the very richest Americans.

As it is now, the stepped-up basis loophole enables the super-rich, like Jeff, to avoid paying more than $40 billion in taxes each year. It has allowed them to skip taxes on the increased values of mansions and artworks as well as shares of stock. 

In fact, it’s one of the chief means by which dynastic wealth has grown and been passed from generation to generation, enabling subsequent generations to live off that growing wealth and never pay a dime of taxes on it.

Unless the stepped-up basis loophole is closed, we will soon have a large class of hugely rich people who have never worked a day in their lives. 

Over the next decades, rich baby boomers will pass on an estimated  $58 trillion of wealth to their millennial children — the largest intergenerational transfer of wealth in history.  

Closing this giant tax loophole for the super-rich is how Biden intends to fund part of his American Families Plan, which would provide every child with 2 years of pre-school and every student with 2 years of free community college, as well as provide paid family and medical leave to every worker.

Close this stepped-up basis loophole, and we help finance the programs the vast majority of Americans desperately need and deserve. We also end the explosion of dynastic wealth. It should be a no-brainer.

Πρόσωπο με Πρόσωπο Νο.4: Απαντώντας σε 8 νέες βιντεο-ερωτήσεις σας

Published by Anonymous (not verified) on Tue, 18/05/2021 - 1:29am in

Tags 

Video

Στο 4ο «Πρόσωπο με Πρόσωπο» απαντώ στις εξής 8 ερωτήσεις:

0:0:20 – Kαλλιτεχνική παραγωγή

0:3:10 – Ποσοτική χαλάρωση 

0:8:22 – Ανεμογεννήτριες και αιολικά πάρκα

0:13:06 – Πώς μπορεί να διατηρηθεί και να αμειφθεί ικανοποιητικά η ανθρώπινη εργασία μέσα σε μια εκρηκτική τεχνολογική επανάσταση

0:18:03 – Πώς μπορεί το ΜέΡΑ25 να γίνει ένα catch-all κόμμα το οποίο θα έχει μια ευρεία κοινοβουλευτική βάση χωρίς να γίνει ένα κόμμα λαϊκιστικό

0:22:32 – Το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και οι ελεύθεροι επαγγελματίες

0:26:40 – Πώς θα διασφαλιστούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού

0:34:30 – Τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος αλλά και του ΜέΡΑ25

Η ιδέα απλή: Παρακάμπτουμε τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Απαντώ, χωρίς φίλτρο, τις ερωτήσεις που εσύ μας στέλνεις με ένα βίντεο του ενός λεπτού. Εδώ οι απαντήσεις σε οκτώ νέες ερωτήσεις, στο “2ο επεισόδιο”. Στείλε μας τη δική σου βιντεο-ερώτηση ως εξής:

Ο τρόπος είναι απλός:

  • Βιντεοσκόπησε την ερώτησή σου με το κινητό, τον υπολογιστή ή την κάμερά σου σε landscape mode.

  • Φρόντισε να είναι καθαρός ο ήχος σου. Προσπαθούμε να αποφύγουμε πολυσύχναστα μέρη, όπου οι γύρω θόρυβοι μπορεί να αποσπούν την προσοχή από την ερώτησή σου.

  • Στην αρχή του βίντεο, δήλωσε το όνομα και την ιδιότητά σου.

  • Η διάρκεια του βίντεο δεν πρέπει να υπερβαίνει το ένα λεπτό. Ερωτήσεις με διάρκεια πάνω από ένα λεπτό, δεν μπορούν δυστυχώς να γίνουν δεκτές.

Μπορείς να παρακολουθήσεις ένα παράδειγμα ερώτησης εδώ.

  • Αμέσως μετά, μπορείς να στείλεις το βίντεό σου, με τις παρακάτω free πλατφόρμες

wetransfer.com

datatransfer.gr

fromsmash.com

στο email: face2face@mera25.gr.

Ο τρόπος αποστολής του βίντεο είναι απλός: συμπληρώνεις το email σου και το email αποστολής και πατάς send, transfer ή share.

Αυτό ήταν! Εμείς παραλαμβάνουμε την ερώτησή σου και σου απαντάμε ότι την λάβαμε.

The post Πρόσωπο με Πρόσωπο Νο.4: Απαντώντας σε 8 νέες βιντεο-ερωτήσεις σας appeared first on Yanis Varoufakis.

8 Answers to 8 Questions on Economic Theory, Economic Policy, Humanity & Capitalism – interviewed for The Age of Economics

Published by Anonymous (not verified) on Sun, 16/05/2021 - 5:41pm in

 In this extensive interview, for the good people at The Age of Economics, I try to answer eight large questions ranging from “Why does economics matter?” and “What are the differences between economics and natural science or engineering?” to “Is capitalism a natural system, given human nature, for serving humanity’s purposes?”.

1. Why does economics matter?

2. What are the differences between economic science (academic economics) and economic engineering (policymaking)?

3. What role does economics play in society? Does it serve the common good?

4. Economics provides answers to problems related to markets, efficiency, profits, consumption and economic growth. Does economics do a good job in addressing the other issues people care about: climate change and the wider environment, the role of technology in society, issues of race and class, pandemics, etc.?

5. As we live in an age of economics and economists – in which economic developments feature prominently in our lives and economists have major influence over a wide range of policy and people – should economists be held accountable for their advice?

6. Does economics explain Capitalism? How would you define Capitalism?

7. No human system to date has so far been able to endure indefinitely – not ancient Egypt or Rome, not Feudal China or Europe, not the USSR. What about global Capitalism: can it survive in its current form?

8. Is Capitalism, or whatever we should call the current system, the best one to serve the needs of humanity, or can we imagine another one?

The post 8 Answers to 8 Questions on Economic Theory, Economic Policy, Humanity & Capitalism – interviewed for The Age of Economics appeared first on Yanis Varoufakis.

From the peculiar failure of economic theory to capitalism’s transition to technofeudalism: A discussion with Ilan Pappé

Published by Anonymous (not verified) on Sun, 16/05/2021 - 5:03pm in

Tags 

English, Video

We met to discuss economic theory’s curious failures, how they relate to neoliberalist ideology, the manner in which the Crash of 2008 gave rise to the transition of capitalism to technofeudalism, and the prospects of international solidarity to give humanity a chance to escape both technofeudalism and the climate emergency. However, we spent the first 20′ speaking about the events in Palestine/Israel (see here for a separate video). To go straight into the intended conversation, jump to 28′.

For more details on the event, please visit the University of Exeter website here.

 

The post From the peculiar failure of economic theory to capitalism’s transition to technofeudalism: A discussion with Ilan Pappé appeared first on Yanis Varoufakis.

Debating the EU with Douglas Murray on UNHERD – video

Published by Anonymous (not verified) on Sun, 16/05/2021 - 4:52pm in

“The EU has had a difficult pandemic. A slow procurement of vaccines, followed by a botched rollout, and blame-shifting by its leaders has drawn together critics from all politics stripes. Two of unlikely bedfellows from very different political traditions, Douglas Murray and Yanis Varoufakis, joined Freddie Sayers for a discussion about the bloc at an UnHerd members event.”

From the UNHERD website (click here)

The post Debating the EU with Douglas Murray on UNHERD – video appeared first on Yanis Varoufakis.

mέta is here! (DiEM25’s Centre for Postcapitalist Civilisation) Read about its purpose & watch our digital launch

Published by Anonymous (not verified) on Sat, 15/05/2021 - 7:57pm in

Tags 

English, Video

Following the Crash of 2008, Capitalism has begun morphing into a form of Technofeudalism – a transformation that the pandemic accelerated and reinforced.
We are, thus, already living in postcapitalist times. Dystopian times. Times that bear no resemblance to those we dreamed of as Socialists, as Democrats, as children of the Enlightenment.
Can we overturn Technofeudalism? Can our postcapitalist times escape the spiral of inhuman exploitation of humans and climate catastrophe?
Through Research & Art, Argument & Poem, mέta, our Centre for Postcapitalist Civilisation is working for a rupture from our grim present –  a feat that presupposes a capacity to perceive and imagine the world anew.
On Thursday 13th May 2021, mέta was launched digitally in the midst of the pandemic. You can watch the video here. It was just the beginning. The complete program (research, educational, cultural, musical and artistic) will be announced soon. Onwards!

Website: mέta – Centre for Postcapitalist Civilisation

The post mέta is here! (DiEM25’s Centre for Postcapitalist Civilisation) Read about its purpose & watch our digital launch appeared first on Yanis Varoufakis.

To mέta είναι εδώ – το Κέντρο για τον Μετακαπιταλιστικό Πολιτισμό που ίδρυσε το ΜέΡΑ25

Published by Anonymous (not verified) on Sat, 15/05/2021 - 7:40pm in

Tags 

Video

Μετά το Κραχ του 2008, ο Καπιταλισμός  άρχισε να μεταμορφώνεται σε μια μορφή Τεχνοφεουδαρχίας – ένας μετασχηματισμός που η πανδημία ενίσχυσε και επιτάχυνε.
Ζούμε, δηλαδή, ήδη σε μετακαπιταλιστική εποχή. Δυστοπική. Εποχή που καμία σχέση δεν έχει με εκείνη που ονειρευτήκαμε ως Σοσιαλιστές, ως Δημοκράτες, ως παιδιά του Διαφωτισμού.
Μπορούμε να αναχαιτίσουμε την Τεχνοφεουδαρχία; Μπορεί η μετακαπιταλιστική εποχή να ξεφύγει από την στυγνή εκμετάλλευση και την κλιματική καταστροφή;
Μέσω της Έρευνας και της Τέχνηςτου Επιχειρήματος και της Ποίησης, το mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, εργάζεται στην κατεύθυνση της ρήξης με το θλιβερό παρόν κάτι που προϋποθέτει να αντιληφθούμε και να φανταστούμε τον κόσμο εκ νέου.
Την Πέμπτη 13 Μαΐου 2021 εγκαινιάστηκε το mέta εν μέσω πανδημίας, ψηφιακά. Δείτε εδώ τα εγκαίνια. Ήταν μόνο η αρχή. Το πρόγραμμα δράσεων (ερευνητικό, εκπαιδευτικό, πολιτιστικό, μουσικό και καλλιτεχνικό) είναι έτοιμο και σύντομα θα ανακοινωθεί. Προχωράμε!

Ιστοσελίδα: mέta – Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού

The post To mέta είναι εδώ – το Κέντρο για τον Μετακαπιταλιστικό Πολιτισμό που ίδρυσε το ΜέΡΑ25 appeared first on Yanis Varoufakis.

Discussing events in Palestine with Ilan Pappé

Published by Anonymous (not verified) on Sat, 15/05/2021 - 7:23pm in

Tags 

English, Video

In the context of a long discussion organised by the University of Exeter, on the transition from capitalism to technofeudalism, we dedicated 15′ discussing recent events in Palestine/Israel and the manner in which the Israeli state is pursuing its Apartheid policies both within Israel and the Occupied Territories

For the broader discussion click here.

The post Discussing events in Palestine with Ilan Pappé appeared first on Yanis Varoufakis.

O Ιλάν Παππέ κι ο Γιάνης Βαρουφάκης συζητούν τα γεγονότα στην Παλαιστίνη

Published by Anonymous (not verified) on Sat, 15/05/2021 - 6:53pm in

Tags 

Video

Συζήτηση στο πλαίσιο εκδήλωσης του Πανεπιστήμιου του Exeter, το οποίο οργάνωσε μακρά συνομιλία μας με θέμα τον μετασχηματισμό του καπιταλισμού σε τεχνοφεουδαρχία, με τον Ιλάν Παππέ αφιερώσαμε 15′ στις πρόσφατες εξελίξεις στην Παλαιστίνη και στον τρόπο του εξελίσσεται η προσπάθεια του Ισραηλινού κράτους να επεκτείνει τους θεσμούς του Απαρτχάιντ τόσο εντός του Ισραήλ όσο και στα Κατεχόμενα από το 1967.]

Για ολόκληρη την συζήτησή μας πατήστε εδώ.

The post O Ιλάν Παππέ κι ο Γιάνης Βαρουφάκης συζητούν τα γεγονότα στην Παλαιστίνη appeared first on Yanis Varoufakis.

Pages