Video

Error message

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in _menu_load_objects() (line 579 of /var/www/drupal-7.x/includes/menu.inc).

Economic Update: Pandemic Capitalism in Asia

Published by Anonymous (not verified) on Tue, 04/08/2020 - 12:12am in

Tags 

Video

A weekly show focusing on the economic dimensions of everyday life and alternative ways to organize our economy and politics, with Prof. Richard D. Wolff.

Capitalism is undermining itself. What does this mean for humanity? What comes next?

Published by Anonymous (not verified) on Mon, 03/08/2020 - 4:21pm in

Tags 

English, Video

Ούτε Πόλεμος Ούτε Συνεκμετάλλευση – Ειρήνη, Συνεργασία & Πράσινη Κοινή Ευημερία: Οι θέσεις του ΜέΡΑ25 & του DiEM25 για την Ειρήνη και την Κοινή Πράσινη Ευημερία στην Αν. Μεσόγειο

Published by Anonymous (not verified) on Thu, 30/07/2020 - 3:55pm in

Tags 

Video

Πρόσφατα γιορτάσαμε την 46η Επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Το ΜέΡΑ25 τόνισε, με την ευκαιρία της επετείου, ότι οι Έλληνες δημοκράτες έχουμε υποχρέωση να μην ξεχνάμε πως επέστρεψε η Δημοκρατία στην Ελλάδα: Ως απόρροια της Κυπριακής τραγωδίας που έφεραν εθνικιστικές επιλογές ενός ξενοκίνητου ελληνικού καθεστώτος που άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην Κατοχή της Βόρειας Κύπρου.

Από τότε, η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη, ιδίως μετά την αποδυνάμωση της Αιγύπτου, τη διάλυση της Συρίας, του Ιράκ και της Λιβύης, την αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαμορφώσει εξωτερική πολιτική και, βέβαια, την αναδίπλωση των ΗΠΑ από την Μέση Ανατολή. Αντίθετα, η Ελλάδα, λέγοντας συνεχώς «ναι σε όλα», μετετράπη σε θλιβερή Χρεοδουλοπαροικία.

Το εγχείρημα-οπερέτα των μνημονιακών κυβερνήσεων να εγκλωβίσουν την Τουρκία στην ακτογραμμή της, περικυκλώνοντάς την με εξορυκτικά τρυπάνια και πλατφόρμες στο πλαίσιο συμφωνίας με Νετανιάχου, Τραμπ, Μακρόν, Exxon-Mobil-Total και Σια, δεν μπορούσε παρά να καταλήξει σε φιάσκο. Αντί να «θωρακίσει» την Ελλάδα και να δημιουργήσει τα πολυπόθητα «ερείσματα», κατέληξε να απομονώσει την Αθήνα και να καταστήσει τον Ερντογάν ακόμα πιο κυρίαρχο.

Το φιάσκο της εξωτερικής πολιτικής των μνημονιακών κυβερνήσεων

Το εγχείρημα των κυβερνήσεων Τσίπρα – Μητσοτάκη να απομονώσουν την Τουρκία μέσω στρατηγικών συμμαχιών με Ισραήλ, ΗΠΑ, δικτατορικού καθεστώτος της Αιγύπτου, Exxon-Mobil και Total εξελίχθηκε σε φιάσκο. Αυτό είναι το μόνο ασφαλές συμπέρασμα από τις πρόσφατες εξελίξεις.

Οπως το ΜέΡΑ25 προέβλεπε από το 2018, η προσπάθεια των ελληνικών κυβερνήσεων να κάνουν «φίλους» τους «εχθρούς» του «εχθρού», τελικά απομόνωσε την ελληνική διπλωματία, απέτυχε να παραγάγει την οποιαδήποτε εξασφάλιση σε περίπτωση θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο και περιόρισε τις επαφές και σχέσεις που είχαν δημιουργηθεί το προηγούμενο διάστημα τόσο στην περιοχή των Βαλκανίων όσο και στον Ευρωπαϊκό Νότο.

Αντίθετα με την ελληνική εξωτερική πολιτική, η οποία χαρακτηρίζεται από πάγια τακτική αλλά ρευστή στρατηγική, η τουρκική εξωτερική πολιτική έχει πάγια στρατηγική αλλά συνεχώς προσαρμόσιμη στις περιστάσεις τακτική. Το αποτέλεσμα είναι το τουρκικό καθεστώς να έχει πετύχει τον στόχο του: η Τουρκία είναι, σήμερα, η μεγαλύτερη ντε φάκτο περιφερειακή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η κατάρρευση της Αιγύπτου μετά την «αραβική άνοιξη», η διάλυση της Συρίας μετά την εισβολή και διάλυση του Ιράκ, ο εγκλωβισμός της Σαουδικής Αραβίας στον πόλεμο στην Υεμένη, η αποδόμηση της Λιβύης και, τέλος, η αναδίπλωση των ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή (στρατηγική επιλογή του Ντ. Τραμπ), έφεραν στην επιφάνεια ένα τρίγωνο ισχύος: Τουρκία – Ιράν – Ισραήλ. Με το Ισραήλ επικεντρωμένο στον ζωτικό του χώρο, ο οποίος περιορίζεται μεταξύ Κύπρου και Ιράν, και με το Ιράν να προετοιμάζεται για επικείμενη σύγκρουση με τις ΗΠΑ, η μόνη περιφερειακή δύναμη με δυνατότητα προβολής της ισχύος της από τη Λιβύη μέχρι τη Συρία είναι η Τουρκία.

Το εγχείρημα των ελληνικών κυβερνήσεων να περικυκλωθεί η Τουρκία από εξορυκτικά τρυπάνια και πλατφόρμες, στο πλαίσιο της προαναφερθείσας συμφωνίας με Νετανιάχου, Exxon-Mobil και σία, ήταν θείο δώρο για τον Ερντογάν – καθώς του έδωσε εξαιρετική ευκαιρία (α) να ενώσει την τουρκική κοινή γνώμη εναντίον της Ελλάδας, (β) να βγάλει τα δικά του τρυπάνια στα πελάγη της Ανατολικής Μεσογείου και (γ) να χτίσει γέφυρα με τη Λιβύη, κάνοντας ρελάνς στην ελληνική γέφυρα με Ισραήλ.

Πάγιος στόχος του τουρκικού καθεστώτος, τόσο των κεμαλιστών όσο και του Ερντογάν, ήταν και παραμένει η παγίδευση των ελληνικών κυβερνήσεων σε διαπραγματεύσεις για «ρευστές» διεκδικήσεις της Αγκυρας, και όχι μόνο υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Την ευκαιρία που οι ελληνικές κυβερνήσεις δώρισαν στον Ερντογάν, να ρίξει τη γέφυρα προς Λιβύη, την εκμεταλλεύτηκε τα μέγιστα.

Με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να «αγκαλιάζει» τον πολέμαρχο Χάφταρ, σε μια άπελπι προσπάθεια διεμβόλισης των τουρκολιβυκών συμφωνιών, αλλά χωρίς βέβαια καμία δυνατότητα παρέμβασης στον λιβυκό εμφύλιο, ο Ερντογάν άρπαξε την ευκαιρία για να αποδείξει ότι τις δικές του επιλογές στη Λιβύη μπορεί να τις στηρίξει στρατιωτικά. Αποτέλεσμα ήταν η Τουρκία να γυρίσει τον πόλεμο εναντίον του Χάφταρ, τον οποίο στηρίζει ο Πούτιν, κι έτσι ο Τούρκος πρόεδρος να κερδίσει την εύνοια του Λευκού Οίκου που με χαρά βλέπει την Τουρκία να περιορίζει τις φιλοδοξίες της Ρωσίας τόσο στη Λιβύη όσο και στη Συρία.

Κάπως έτσι η ελληνική κυβέρνηση έμεινε θλιβερός παρατηρητής, πλήρως απομονωμένη, να βαυκαλίζεται ότι είναι θετικές για την Ελλάδα κάποιες ανούσιες δηλώσεις Ευρωπαίων και Αμερικανών αξιωματούχων. Κάπως έτσι η χώρα μας έμεινε απροστάτευτη εν μέσω μιας περιφερειακής δίνης που οι άφρονες μνημονιακές κυβερνήσεις βοήθησαν να γιγαντωθεί μέσα από άθλιες συμφωνίες.

«Και η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Γερμανία;» θα ρωτήσει κανείς. Ο,τι και να λέει η κυβέρνηση, για τη Γερμανία και εν γένει τους ισχυρούς της Ε.Ε., η Τουρκία παραμένει κορυφαίος εταίρος τους. Οι επαναλαμβανόμενες πανομοιότυπες ανακοινώσεις περί καταδίκης της Τουρκίας σε λεκτικό επίπεδο, είναι στο όριο του γραφικού. Ο Ζοζέπ Μπορέλ ήταν ξεκάθαρος: η Ε.Ε. επιθυμεί αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και διμερή διάλογο Ελλάδας – Τουρκίας.

Όσο για τη Γερμανία, θέλει να τελειώνει με το «αγκάθι» της ελληνοτουρκικής διαφοράς. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας στη συνάντηση Μπορέλ, Δένδια, Χριστοδουλίδη στις Βρυξέλλες. Η δημόσια ανακοίνωση από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών της «μυστικής συνάντησης» δεν έγινε, όπως ερμηνεύτηκε από την Αθήνα, ως κίνηση για τη δημιουργία εσωτερικών πολιτικών αντιθέσεων, αλλά για τη δέσμευση σε διάλογο πέραν υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, με βάση την τουρκική ισχύ.

Και σαν να μην έφτανε το στρατηγικό φιάσκο, είχαμε και μια σειρά από μικρές αλλά σημαντικές αστοχίες. Παραδείγματος χάριν, η ελληνική πλευρά απέτυχε να «διαβάσει» τις προθέσεις και τις κινήσεις του Τούρκου προέδρου προ των συναντήσεων Ερντογάν – Μητσοτάκη. Χαρακτηριστικά, μετά τη συνάντηση της Νέας Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 2019, υπογράφηκαν τα δυο τουρκολιβυκά μνημόνια, ενώ μετά τη συνάντηση του Λονδίνου, ήρθε η ένταση στον Εβρο. Πιο πρόσφατα, λίγο μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη – Ερντογάν υπογράφηκε το προεδρικό διάταγμα για την αλλαγή του χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τέμενος.

Και τώρα; Πολύ φοβόμαστε ότι η κυβέρνηση, προκειμένου να καλλιεργήσει το απαιτούμενο κλίμα για να δεχτεί τον διάλογο με την Τουρκία υπό όρους Βερολίνου, βλέπει με καλό μάτι μια θετικά ελεγχόμενη ένταση με την Τουρκία, ίσως και ένα ήσσονος σημασίας θερμό επεισόδιο – μια δικαιολογία για να αποδεχτεί και δημοσίως τις δεσμεύσεις Μητσοτάκη προς το Βερολίνο. Η σιωπηλή συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ προς αυτήν την κατεύθυνση ολοκληρώνει το φιάσκο της εξωτερικής πολιτικής των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Τι πρέπει να γίνει ώστε να απομακρυνθεί ο πόλεμος, να προχωρήσουμε σε πολυμερή διάλογο χωρίς επιδιαιτησία, και να καλλιεργηθεί το έδαφος για την Ειρήνη και την Κοινή Πράσινη Ευημερία στην ευρύτερη περιοχή;

Εκτίμηση του ΜέΡΑ25 είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως το Βερολίνο, αλλά και το Παρίσι, θέλουν να τον σύρουν σε διάλογο με την Τουρκία υπό την δικής τους επιδιαιτησία και με ατζέντα που θα συνδιαμορφώσουν εκείνοι με τον Ερντογάν. Με αυτό το σκεπτικό, το ΜέΡΑ25 θεωρεί πως η ελληνική πλευρά πρέπει:

  • Να χαράξει πραγματικές κόκκινες γραμμές τις οποίες θα είμαστε πραγματικά έτοιμοι να προασπίσουμε όποιο και να είναι το κόστος – καθώς χωρίς τέτοιες, αξιόπιστες, κόκκινες γραμμές, είτε πρόκειται για διαπραγμάτευση με την τρόικα είτε με την Άγκυρα, ο διάλογος καταλήγει στη μία συνθηκολόγηση μετά την άλλη

  • Να συγκαλέσει Περιφερειακή Διάσκεψη, χωρίς επιδιαιτησία, με την συμμετοχή όλων των χωρών της Αν. Μεσογείου, για τον καθορισμό των ορίων ΑΟΖ των χωρών στην περιοχή στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Μόνο έτσι θα εκτονωθούν οι εντάσεις σε διμερές επίπεδο Ελλάδας-Τουρκίας, θα περιοριστεί ο ρόλος των επιδιαιτητών, και θα ανοίξει θεραπευτικός διάλογος μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας.

Η απάντηση του ΜέΡΑ25 στο δίλημμα «Πόλεμος ή Συνεκμετάλλευση;»: Ούτε Πόλεμος ούτε Συνεκμετάλλευση! Αντ’ αυτών, το Αιγαίο και η Μεσόγειος θάλασσα Ειρήνης, Συνεργασίας και Κοινής Πράσινης Ευημερίας.

 

Κοινή Διακήρυξη των Εθνικών Επιτροπών του DiEM25 Γερμανίας, Ελλάδας και Τουρκίας: Ο Διεθνισμός στην υπηρεσία των λαών

Κάποιοι κλιμακώνουν αυτές τις μέρες την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδίως μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Δεν είναι άλλοι από τους συνήθεις κερδοσκόπους των πετρελαϊκών πολυεθνικών, τους εμπόρους οπλικών συστημάτων, τους πολεμοκάπηλους και, βέβαια, τους πολιτικούς που είναι ταγμένοι στην υπέρ πάντων συντήρηση ενός μη βιώσιμου οικονομικού συστήματος.

Αποτελούν μια ανίερη συμμαχία αποφασισμένη να προβεί παντού σε εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα επιφέρουν θανάσιμες επιπτώσεις στο τοπικό περιβάλλον, στο κλίμα του πλανήτη, και στις προοπτικές των λαών της περιοχής για Ειρήνη και Ευημερία. Τίποτα δεν τους κινητοποιεί εκτός από συμφέροντα που συστηματικά και αδιάκοπα βασιλεύουν διαιρώντας τους λαούς για να υφαρπάξουν το μέλλον τους.

Όπως δηλώνουμε και στο μανιφέστο μας, το DiEM25 στοχεύει προς μια Οικολογική Ευρώπη ταγμένη στην παγκόσμια Πράσινη Μετάβαση. Μια Ευρώπη με ιστορική συνείδηση που αναζητά ένα φωτεινό μέλλον χωρίς να κρύβεται από το παρελθόν της. Μια Διεθνιστική Ευρώπη που γνωρίζει ότι κανένας Ευρωπαίος δε μπορεί να είναι ελεύθερος αν ακόμη κι ένας λαός ζει ανελεύθερα. Μια ειρηνική Ευρώπη που αποκλιμακώνει τις εντάσεις στη γειτονιά της και εκτός αυτής.

Είναι επόμενο λοιπόν, σε μια περίοδο αυξανόμενων εντάσεων, το DiEM25 να παλεύει για τη μετατροπή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου σε Θάλασσα Ειρήνης, Συνεργασίας, Ανανεώσιμης Ενέργειας για Όλους και Κοινής Πράσινης Ευημερίας.

H Εθνική Επιτροπή του DiEM25 Γερμανίας

H Εθνική Επιτροπή του DiEM25 Ελλάδας

H Εθνική Επιτροπή του DiEM25 Τουρκίας

5 Key Demands for the New Coronavirus BillCOVID-19 has left the...

Published by Anonymous (not verified) on Thu, 30/07/2020 - 8:32am in

Tags 

Video

5 Key Demands for the New Coronavirus Bill

COVID-19 has left the economy in tatters, put millions of people on the brink of financial devastation, and taken the lives of over 145,000 Americans. Congress has just days left to pass legislation that will keep struggling Americans afloat and stave off economic catastrophe. 

Here are five key demands for the new bill.

1. Contain COVID-19. Its catastrophic rates of sickness and death, as well as tragic economic consequences, require the boldest remedies this country is capable of mustering. There will be no economic recovery until the virus is contained.

Other nations – among them, Germany, South Korea, and Italy – have contained the pandemic with comprehensive testing, contact tracing, and isolation. The House of Representatives wants to provide $75 billion for these measures in addition to free access to coronavirus treatment and support for hospitals and other providers. This is the absolute minimum of what’s needed.

2. Extend unemployment benefits to help people survive the worst economic crisis since the Great Depression. Previous coronavirus relief legislation added $600 to weekly unemployment and extended coverage to gig workers and others not normally eligible. But those payments are about to end for roughly 25 million people. If they do, we can expect more human suffering, and more joblessness because the extra purchasing power has helped sustain the economy. The payments should be continued at least through the end of the year, as the House bill provides.

Some say the extra unemployment benefits have discouraged recipients from seeking jobs. That’s highly unlikely. Given the size of the economic collapse, few jobs are available anyway. And normal unemployment benefits typically pay a small fraction of the wages of jobs that were lost. 

Even with the extra benefits, working people will have a strong economic incentive to return to work once COVID is contained and these benefits expire. Not to mention it’s good for the economy when people have extra money to spend to sustain remaining economic activity. Finally, it is beneficial to the public’s health that as many people as possible avoid workplaces that pose any risk of infection. Keeping people home to contain the virus is the only way we get the economy back on track.

3. Prevent a potential wave of evictions and foreclosures. 32 percent of households missed their July rent or mortgage payments. The bill must extend the federal eviction moratorium, and provide assistance for renters and homeowners to pay rent, mortgages, utilities, and other related costs. Substantial additional resources for housing assistance is a no-brainer.

4. Shore up state and local budgets. State and local governments are facing huge budget shortfalls over the next three years. Without federal aid, vital public services will be on the chopping block – schools, childcare, supplemental nutrition, mental health services, low-income housing, healthcare – at a time when the public needs them more than ever. 

For public schools, the issue isn’t so much whether to reopen but how to do so in a way that doesn’t risk the health of students, teachers, and other school personnel. This will require substantial additional resources. If we could afford to give corporations a $500 billion blank check in the last round of relief legislation, we can surely afford to help struggling state and local governments. The House Bill provides nearly $1 trillion to state and local governments, which is minimally adequate.  

5. Don’t compromise what’s needed in the bill out of concern about the national debt. The real issue is the ratio of debt to the size of the economy. The government must spend large sums now to help the economy recover faster – thereby reducing the ratio of debt to the overall economy over the long term. Besides, as we learned during the Great Depression and World War II, large spending to reduce human suffering and promote economic wellbeing is well worth the cost. It’s what almost every other nation is doing.

None of this should be controversial. This bill is perhaps our only chance to get COVID-19 under control, Americans fed, and the economy back up and running. 

Call your senators at (202) 224-3121 and demand they fight to protect the American people. The window to act is closing, so raise your voice now.

Trump’s Worst Attacks on WorkersDonald Trump campaigned as an...

Published by Anonymous (not verified) on Wed, 29/07/2020 - 5:06am in

Trump’s Worst Attacks on WorkersDonald Trump campaigned as an insurgent outside of the political establishment who would restore the long-neglected working class. That was a lie. As president, he’s turned his back on working people, governing instead as a lackey for billionaires, CEOs, and corporations. Even during a public health and economic crisis, Trump has left working people in the dust.

Consider his signature tax law, sold as a benefit to working people. More than 60 percent of its benefits have gone to people in the top 20 percent of the income ladder. In 2018, for the first time in American history, billionaires paid a lower tax rate than the working class.

Trump said every worker would get a $4,000 raise, but nothing trickled down. Instead, corporations spent their tax savings buying back shares of their own stock, boosting executive bonuses and doing nothing for workers. To make matters worse, some of the richest corporations are paying nothing in federal income taxes, despite making billions in profits.

Meanwhile, Trump’s corporate lobbyists and industry shills have systematically dismantled worker protections – rolling back child labor protections, undoing worker safeguards from exposure to cancerous radiation, gutting measures that shield workers from wage theft, and eliminating overtime for 8 million workers.

Trump has even asked the Supreme Court to take away the health insurance of 23 million American workers by invalidating the Affordable Care Act –  in the middle of a global health crisis, no less! If Trump gets his way, protections for people with pre-existing conditions will be eliminated.

Oh, and remember his promise to rein in drug prices so working people can afford the meds they need? Well, forget it. Remdesivir, a drug to reduce the severity of COVID-19, from pharma giant Gilead, was developed with $70 million of taxpayer funding, yet Trump is letting the company charge $3,000 per treatment. And he is omitting pricing protections from federal contracts to develop drugs for Covid-19 – making it likely that life-saving treatments and vaccines will be out of reach for people in need.

Donald Trump doesn’t give a fig for working-class Americans. He even wants to end the extra unemployment benefits that countless Americans are depending on to get through this crisis.

So whose side is Trump really on? 

Well, here’s a clue: Tucked away on page 203 of the COVID stimulus package backed by Trump, is an obscure provision that delivers a whopping $135 billion in tax breaks to millionaire real estate developers and hedge fund managers. One real estate tycoon who stands to profit handsomely from the provision is none other than the president’s son-in-law and senior adviser, Jared Kushner.
In total, the cash secretly spent on tax cuts for millionaires in the COVID-19 package is more than three times as much money as was included for emergency housing and food relief.

Kushner isn’t the only Trump insider getting paid off during the pandemic. Forty lobbyists with ties to Donald Trump have helped clients secure more than $10 billion in federal COVID aid. And if Trump succeeds in getting the Supreme Court to repeal the Affordable Care Act, the richest 0.1 percent of Americans will get an average additional tax cut of $198,000 each per year.

Donald Trump is no working-class champion. He’s a corporate con man – the culmination of a rigged-for-the-rich system that’s shafting working Americans at every turn.

Economic Update: Today’s Pandemic As A Crisis Of Capitalism

Published by Anonymous (not verified) on Tue, 28/07/2020 - 2:03am in

Tags 

Video

A weekly show focusing on the economic dimensions of everyday life and alternative ways to organize our economy and politics, with Prof. Richard D. Wolff.

Socialists and the trade unions: day school report and video

Published by Anonymous (not verified) on Tue, 28/07/2020 - 12:21am in

Tags 

Featured, Video

An invaluable discussion about the role of socialists in the labour movement and how to organise at workplace level, reports Yonas Makoni

The Real Choice: Social Control or Social InvestmentSome...

Published by Anonymous (not verified) on Wed, 22/07/2020 - 5:54am in

Tags 

Video

The Real Choice: Social Control or Social Investment

Some societies center on social control, others on social investment.

Social-control societies put substantial resources into police, prisons, surveillance, immigration enforcement, and the military. Their purpose is to utilize fear, punishment, and violence to divide people and keep the status quo in place — perpetuating the systemic oppression of Black and brown people, and benefiting no one but wealthy elites.

Social-investment societies put more resources into healthcare, education, affordable housing, jobless benefits, and children. Their purpose is to free people from the risks and anxieties of daily life and give everyone a fair shot at making it.

Donald Trump epitomizes the former. He calls himself the “law and order” president. He even wants to sic the military on Americans protesting horrific police killings. 

He has created an unaccountable army of federal agents who go into cities like Portland, Oregon – without showing their identities – and assault innocent Americans. 

Trump is the culmination of forty years of increasing social control in the United States and decreasing social investment – a trend which, given the deep-seated history of racism in the United States, falls disproportionately on Black people, indigeneous people, and people of color.

Spending on policing in the United States has almost tripled, from $42.3 billion in 1977 to $114.5 billion in 2017.

America now locks away 2.2 million people in prisons and jails. That’s a 500 percent increase from 40 years ago. The nation now has the largest incarcerated population in the world.

Immigration and Customs Enforcement has exploded. More people are now in ICE detention than ever in its history.

Total military spending in the U.S. has soared from $437 billion in 2003 to $935.8 billion this fiscal year.

The more societies spend on social controls, the less they have left for social investment. More police means fewer social services. American taxpayers spend $107.5 billion more on police than on public housing.

More prisons means fewer dollars for education. In fact, America is now spending more money on prisons than on public schools. Fifteen states now spend $27,000 more per person in prison than they do per student.

As spending on controls has increased, spending on public assistance has shrunk. Fewer people are receiving food stamps. Outlays for public health have declined.

America can’t even seem to find money to extend unemployment benefits during this pandemic.

Societies that skimp on social investment end up spending more on social controls that perpetuate violence and oppression. This trend is a deep-seated part of our history.

The United States began as a control society. Slavery – America’s original sin – depended on the harshest conceivable controls. Jim Crow and redlining continued that legacy.

But in the decades following World War II, the nation began inching toward social investment – the Civil Rights Act, the Voting Rights Act, the Fair Housing Act, and substantial investments in health and education.

Then America swung backward to social control.

Since Richard Nixon declared a “war on drugs,” four times as many people have been arrested for possessing drugs as for selling them. 

Of those arrested for possession, half have been charged with possessing cannabis for their own use. Nixon’s strategy had a devastating effect on Black people that is still felt today: a Black person is nearly 4 times more likely to be arrested for cannabis possession than a white person, even though they use it at similar rates.

Bill Clinton put 88,000 additional police on the streets and got Congress to mandate life sentences for people convicted of a felony after two or more prior convictions, including drug offenses. 

This so-called “three strikes you’re out” law was replicated by many states, and, yet again, disproportionately impacted Black Americans. In California, for instance, Black people were 12 times more likely than white people to be incarcerated under three-strikes laws, until the state reformed the law in 2012. Clinton also “reformed” welfare into a restrictive program that does little for families in poverty today. 

Why did America swing back to social control?

Part of the answer has to do with widening inequality. As the middle class collapsed and the ranks of the poor grew, those in power viewed social controls as cheaper than social investment, which would require additional taxes and a massive redistribution of both wealth and power.

Meanwhile, politicians whose power depends on maintaining the status quo, used racism – from Nixon’s “law and order” and Reagan’s “welfare queens” to Trump’s blatantly racist rhetoric – to deflect the anxieties of an increasingly overwhelmed white working class. It’s the same old strategy. So long as racial animosity exists, the poor and working class won’t join together to topple the system that keeps so many Americans in poverty, and Black Americans oppressed.

The last weeks of protests and demonstrations have exposed what’s always been true: social controls are both deadly and unsustainable. They require more and more oppressive means of terrorizing communities and they drain resources that would ensure Black people not only survive, but thrive. 

This moment calls on us to relinquish social control and ramp up our commitment to social investment.

It’s time we invest in affordable housing and education, not tear gas, batons, and state-sanctioned murder. It’s time we invest in keeping children fed and out of poverty, not putting their parents behind bars. It’s time to defund the police, and invest in communities. We have no time to waste.

The Real Choice: Social Control or Social InvestmentSome...

Published by Anonymous (not verified) on Wed, 22/07/2020 - 5:54am in

Tags 

Video

The Real Choice: Social Control or Social Investment

Some societies center on social control, others on social investment.

Social-control societies put substantial resources into police, prisons, surveillance, immigration enforcement, and the military. Their purpose is to utilize fear, punishment, and violence to divide people and keep the status quo in place — perpetuating the systemic oppression of Black and brown people, and benefiting no one but wealthy elites.

Social-investment societies put more resources into healthcare, education, affordable housing, jobless benefits, and children. Their purpose is to free people from the risks and anxieties of daily life and give everyone a fair shot at making it.

Donald Trump epitomizes the former. He calls himself the “law and order” president. He even wants to sic the military on Americans protesting horrific police killings. 

He has created an unaccountable army of federal agents who go into cities like Portland, Oregon – without showing their identities – and assault innocent Americans. 

Trump is the culmination of forty years of increasing social control in the United States and decreasing social investment – a trend which, given the deep-seated history of racism in the United States, falls disproportionately on Black people, indigeneous people, and people of color.

Spending on policing in the United States has almost tripled, from $42.3 billion in 1977 to $114.5 billion in 2017.

America now locks away 2.2 million people in prisons and jails. That’s a 500 percent increase from 40 years ago. The nation now has the largest incarcerated population in the world.

Immigration and Customs Enforcement has exploded. More people are now in ICE detention than ever in its history.

Total military spending in the U.S. has soared from $437 billion in 2003 to $935.8 billion this fiscal year.

The more societies spend on social controls, the less they have left for social investment. More police means fewer social services. American taxpayers spend $107.5 billion more on police than on public housing.

More prisons means fewer dollars for education. In fact, America is now spending more money on prisons than on public schools. Fifteen states now spend $27,000 more per person in prison than they do per student.

As spending on controls has increased, spending on public assistance has shrunk. Fewer people are receiving food stamps. Outlays for public health have declined.

America can’t even seem to find money to extend unemployment benefits during this pandemic.

Societies that skimp on social investment end up spending more on social controls that perpetuate violence and oppression. This trend is a deep-seated part of our history.

The United States began as a control society. Slavery – America’s original sin – depended on the harshest conceivable controls. Jim Crow and redlining continued that legacy.

But in the decades following World War II, the nation began inching toward social investment – the Civil Rights Act, the Voting Rights Act, the Fair Housing Act, and substantial investments in health and education.

Then America swung backward to social control.

Since Richard Nixon declared a “war on drugs,” four times as many people have been arrested for possessing drugs as for selling them. 

Of those arrested for possession, half have been charged with possessing cannabis for their own use. Nixon’s strategy had a devastating effect on Black people that is still felt today: a Black person is nearly 4 times more likely to be arrested for cannabis possession than a white person, even though they use it at similar rates.

Bill Clinton put 88,000 additional police on the streets and got Congress to mandate life sentences for people convicted of a felony after two or more prior convictions, including drug offenses. 

This so-called “three strikes you’re out” law was replicated by many states, and, yet again, disproportionately impacted Black Americans. In California, for instance, Black people were 12 times more likely than white people to be incarcerated under three-strikes laws, until the state reformed the law in 2012. Clinton also “reformed” welfare into a restrictive program that does little for families in poverty today. 

Why did America swing back to social control?

Part of the answer has to do with widening inequality. As the middle class collapsed and the ranks of the poor grew, those in power viewed social controls as cheaper than social investment, which would require additional taxes and a massive redistribution of both wealth and power.

Meanwhile, politicians whose power depends on maintaining the status quo, used racism – from Nixon’s “law and order” and Reagan’s “welfare queens” to Trump’s blatantly racist rhetoric – to deflect the anxieties of an increasingly overwhelmed white working class. It’s the same old strategy. So long as racial animosity exists, the poor and working class won’t join together to topple the system that keeps so many Americans in poverty, and Black Americans oppressed.

The last weeks of protests and demonstrations have exposed what’s always been true: social controls are both deadly and unsustainable. They require more and more oppressive means of terrorizing communities and they drain resources that would ensure Black people not only survive, but thrive. 

This moment calls on us to relinquish social control and ramp up our commitment to social investment.

It’s time we invest in affordable housing and education, not tear gas, batons, and state-sanctioned murder. It’s time we invest in keeping children fed and out of poverty, not putting their parents behind bars. It’s time to defund the police, and invest in communities. We have no time to waste.

Pages